927 ه . ق شاه اسماعيل ، دورميش خان را به جاى امير خان موصلو مربى شاهزاده طهماسب ميرزا كه گمان نافرمانى او مىرفت به حكومت خراسان برگزيد . « 1 » راجر سيورى انتصاب او را به مقام بيگلربيگى خراسان توطئه‌اى در جهت دور كردن وى از سوى وزير قبلىاش ، كه اكنون به مقام وكالت رسيده بود ، عنوان مىكند . « 2 » دورميش خان شاهزاده سام ميرزا را برداشت و روانه خراسان شد و در ذىحجه اين سال وارد هرات گرديد . « 3 » و چندى بعد خواجه حبيب اللّه ساوجى ، كه در قم وزير او بود به دو پيوست . اين فرد ، همان است كه خواند مير تاريخ خود را به نام وى حبيب السير ناميد . « 4 » اولين اقدام او اين بود كه در راه هرات پيكى نزد بابر محمد ميرزا فرستاد و از او خواست از محاصره قندهار چشم‌پوشى كند . اين درخواست وى با پاسخ مثبت روبه‌رو شد و بابر به كابل عقب نشست . « 5 » چون در اين هنگام سام ميرزا بسيار جوان بود ، دورميش خان همه كارها را به دست گرفت و به كمك وزير خود ، خواجه حبيب اللّه ساوجى ، كه انسانى عادل و باتدبير بود درصدد آبادانى خراسان برآمد و قرى و مزارع ويران را مزروع و آبادان ساخت . « 6 » دورميش خان به دستور شاه در سال 928 ه . ق استرآباد را به زينل خان شاملو ، نيشابور و اسفراين را به زرين الدّين سلطان و فراه را به احمد سلطان افشار داد . « 7 » پس از فوت شاه اسماعيل صفوى در رجب 930 ه . ق بزرگترين پسر وى شاه‌طهماسب بر تخت سلطنت نشست و دورميش خان را در حكومت

--> محمد يوسف واله اصفهانى : پيشين / 276 - 277 ( 1 ) - حسن بيگ روملو : پيشين / 227 ( 2 ) - راجر سيورى : پيشين / 46 ( 3 ) - همان‌جا ( 4 ) - غياث الدّين خواند مير : حبيب السير / 7 - 9 ( 5 ) - محمد يوسف واله اصفهانى : پيشين / 293 ( 6 ) - همان 1 / 7 ؛ محمد يوسف واله اصفهانى : پيشين / 294 ( 7 ) - حسن بيگ روملو : پيشين / 229